Rozdział 5 - "Pamietnik" CZ.2

Rozdział 5 – „Pamietnik” CZ.2

Stałam i czekałam jaką drogę wybierze Greys . Łzy mi leciały strumieniami . Zamknęłam oczy i po chwili poczułam jak ktoś łapie mnie za rękę . To był Greyson . Pomogłam mu przejść przez barierki a następnie się do niego przytuliłam i zaczęłam płakać . Złapałam jego twarz w dłonie i …. NIE , NIE POCAŁOWAŁAM GO.

- Nigdy więcej tak nie rób . – powiedziałam przez łzy i znowu się do niego przytuliłam . On był oszołomiony . Harry zadzwonił po karetkę bo Greys nic nie kontaktował . To znaczy się nic nie gadał i co chwile patrzył w dal … w sumie co się dziwić chciał się zabić . Po chwili przyjechała karetka i dwaj faceci wzięli go do środka i jakaś pani podeszła do nas .

- Greyson jakiś czas musi zostać w szpitalu . Jego organizm jest bardzo osłabiony . I o mały włos a by nie dostał zawału , dlatego teraz jest tak oszołomiony i nie reaguje na nic . – powiedziała a ja zaczęłam płakać i wtuliłam się w Harrego . – Proszę jutro do niego przyjechać z rana dobrze ? teraz on potrzebuje jak najwięcej wsparcia gdyż jego samopoczucie jest w stanie krytycznym a dzisiaj damy mu leki i jutro już powinno być lepiej .

- Dobrze , będziemy jutro . – powiedział Harry za mnie bo nie miałam sił . A pani weszła do karetki i pojechali do szpitala . – Ari …? – zaczął Harry .

- Hym ? – spojrzałam na niego .

- A to co mówiłaś o mnie … ,że darzysz do mnie silne uczucie to … - nie zdążył dokończyć bo go pocałowałam a on odwzajemnił pocałunek .

- Tak , prawda . – powiedziałam uśmiechając się . A po chwili Harry mnie pocałował .

- To chyba nici z tej imprezy . – powiedział . – wiesz co ? postaramy się przełożyć trasę ,że zaczniemy ją za kilka dni i zaczniemy od Polski bo bardzo chcę ją zwiedzić . – na słowo Polska poczułam dziwne ukłucie w brzuchu . O co chodzi ? Weszliśmy do samochodu .

- Ari … to my … my jesteśmy razem ? – zapytał zmieszany .

- Nie wiem .. – odpowiedziałam. – to znaczy się ja chcę i to bardzo .

- Ja też – powiedział z uśmiechem . Jezus te jego dołeczki mmmmm .

- Ale boje się ,że to za wcześnie i nie poszczęści nam się..

- Proszę Cię . Będę najlepszym chłopakiem jakiego można sobie wymarzyć . Będę przy Tobie zawsze .Ari , kocham Cię . – czy on … on wypowiedział te dwa słowa ? – daj mi szansę . – powiedział już bardziej smutny . A ja tylko pokiwałam głową ,że się zgadzam  - Tak ? – zapytał niedowierząc .

- Tak . – odpowiedziałam z uśmiechem a on mnie namiętnie pocałował i po chwili zawiesił mi coś na szyi ..był to naszyjnik z literkąm”H” – H jak Harry ? – zapytałam z bananem .

- Yhym – odpowiedział a ja go pocałowałam .

- Dziękuję , jest śliczny . –dodałam . A Harry odpalił silnik i pojechaliśmy do hotelu . Po drodze napisałam sms do chłopaków ,że mogą już wracać . Harry odprowadził mnie do mojego pokoju i pocałował a ja weszła do środka i poszłam się umyć i ubrać w piżamę i spać .

**

Biegnę jakąś ulicą , widzę Polskie napisy na bilbordach .. jestem w Polsce . Biegnę przed siebie cała zapłakana , nocą . Uciekam od życia . Wbiegłam na jakiś most i zobaczyłam tam ciało … nie wiem kogo . Ale kogoś ciało , zależało mi na nim bo zaczęłam biec do tego ciała i sprawdzać czy ten ktoś żyje , nie żył . Zaczęłam płakać i krzyczeć „czemu to zrobiłeś?” , „byłeś moim jedynym bratem” …

Obudziłam się cała od potu i zaczęłam płakać . To był sen ale już wiem o co chodzi , wiem czemu nienawidzę Polski. Ubrałam byle jakie ubrania a jeszcze wcześniej poszłam się umyć i wybiegłam z pokoju. Pobiegłam do pokoju chłopaków . Drzwi otworzył Niall z kanapką w ręce .

- Ari ? co ty tu robisz ? jest 5 . – powiedział .

- Jest Harry .? – po chwili w drzwiach zjawił się Harry a ja zaczęłam płakać i się do niego wtuliłam .

- Kochanie co się stało ? – zapytał Harry z troską w głosie . – Chodź do środka . – powiedział i mnie wpuścił a potem zamknął drzwi .  Weszłam do środka i usiadłam na kanapie .

- Co się stało ? – zapytał Harry obejmując mnie .

- Śnił mi się sen ale ten sen to …. To było coś co się kiedyś w moim życiu zdarzyło . – w tym momencie przyszli wszyscy chłopacy . – Kiedyś mieszkałam w Polsce … jak byłam młodsza , miałam 12 lat . Mieszkałam z dziadkami i rodzicami , wtedy jeszcze mieli czas dla mnie . Wiem ,że … ,że miałam brata . Ale , umarł . Popełnił samobójstwo . Wsadził sobie nóż w serce . Jak rodzice mi powiedzieli ,że on nie żyje , zabił się na moście , pobiegłam tam  … to było w nocy . Wbiegłam na most i zobaczyłam jego ciało … sprawdziłam czy żyje ale nie żył . Zaczęłam płakać i krzyczeć „Czemu to zrobiłeś?” , „byłeś moim jedynym bratem” wtedy zjawił się jakiś chłopak ale nie pamiętam kto to był …. Nie pamiętam reszty rzeczy ale wiem ,że kojarzę imię Victoria i miasto Rumia . –zaczęłam płakać a Harry mnie przytulił i pocałował w czoło . Po chwili wyjęłam telefon i wykręciłam numer do mamy .

/Rozmowa z mamą przez telefon/

Mama – Halo ?

Ja – Mamo , powiedz mi wszystko o śmierci mojego brata .

Mama – Ari .. ale .. ale Ty n-nie masz brata .

Ja – Mamo wiem już o wszystkim . Chcę wiedzieć wszystko z Polski .! nic oprócz śmierci Frankiego nie pamiętam . – w tym momencie przypomniałam sobie imię mojego brata .

Mama – Dobrze … nie mówiłaś mi o swoich problemach . Zapytaj się Greysona . Powiedz mu ,że już czas . – powiedziała mama i się rozłączyła .

/Koniec rozmowy z mamą/

- Jadę do Greysona – powiedziałam cała przestraszona , o co chodzi ? .

- Zawiozę Cię i jadę z Tobą – powiedział Harry i wyszliśmy z hotelu i bez słowa poszliśmy do samochodu . – Co twoja mama powiedziała ? – zapytał a ja tylko patrzyłam w dal i nie wiedziałam co mam myśleć .

- Powiedziała ,że mam się zapytać Greysona i ,że mam mu powiedzieć ,że już czas . – powiedziałam nie odrywając oczu od szyby . – Boję się. – dodałam .

- Ari , kochanie nie bój się. Jestem przy Tobie i zawsze będę . – powiedział Harry . Dojechaliśmy do szpitala , mój chłopak dowiedział się gdzie leży Greyson i poszliśmy do niego , nie spał .

- Greys? Możemy porozmawiać ? – zapytałam wchodząc a za mną Harry .

- Jasne – odpowiedział .

- Dzwoniłam do mamy i powiedziałam aby wytłumaczyła mi o co chodzi z tą Polską a ona powiedziała ,że mam się zapytać Ciebie i powiedziała ,że już czas. – powiedziałam przełykając ślinę .

- Naprawdę chcesz wiedzieć ? – dodał robiąc wielkie oczy .

- Yhym...

- Dobra  , zacznijmy od tego ,że ... ,że jak byłaś mała to przyjaźniłaś się ze mną . Znamy się od dzieciństwa ... poznaliśmy się w Polsce . Pamiętasz śmierć Twojego brata ? 

- Tak .

- Ten chłopak ,który zadzwonił po karetkę , ten który się zjawił to byłem ja . Wtedy się poznaliśmy . Karetka przyjechała i zawiozła twojego brata do szpitala ale nie udało się go uratować . Zawiozłem Cię do domu . Codziennie się spotykaliśmy i staliśmy się przyjaciółmi . Zaczęłaś się przyjaźnić z taką Victorią Justice i ona Cię sprowadzała na złą drogę . Bałem się ,że Cię stracę ,że wolisz ją . Ona ... chciała Cię zabić ... w sensie , dała Ci mnóstwo narkotyków mówiąc ,że to oranżadka , byłaś dzieckiem , uwierzyłaś w to . Zemdlałaś , trafiłaś do szpitala . Byłaś ponad 6 miesięcy w śpiączce , byłem u Ciebie codziennie , nie raz zostawałem z Tobą . Bałem się ,że umrzesz . Odciąłem się od świata , nie odzywałem się do nikogo przez 6 miesięcy , jedynie mówiłem tylko do Ciebie . Bo po mimo tego ,że byłaś w śpiączce słyszałaś mnie ... Kiedy niebo będzie spadać ....

- Będę tuż obok Ciebie - powiedziałam równo z Greysonem .

- Po 6 miesiącach obudziłaś się z śpiączki , dowiedziałem sie tego od twojej mamy bo nie było mnie akurat wtedy przy Tobie . Ale straciłaś pamięć , nic nie pamiętałaś . Nawet jak masz na imię . Nie pamiętałaś mnie . Pomyślałem ,że to w sumie prze ze mnie wpadłaś w śpiączkę . Wiedziałem ,że Victoria jest jakaś dziwna , mogłem Cię od niej odciągnąć ale głupi nie pomyślałem . Postanowiłem ,że jestem dla Ciebie złym przyjacielem a ,że i tak mnie nie znałaś to się wyprowadziłem do Edmond . Codziennie przez kilka lat myślałem o Tobie . Aż okazało się ,że chodzimy do tej samej klasy .Przepraszam . 

- Za co ? - zapytałam i łzy zaczęły mi spływać po policzku .

- Za to ,że Cię od niej nie odciągnąłem . - powiedział smutny.

- Nie twoja wina tylko moja ... mogłam też pomyśleć . Jeszcze zaczęłam olewać mojego najlepszego przyjaciela . Była podła . - powiedziałam te ostatnie słowa i wybiegłam ze szpitala . Pobiegłam na plaże bo była na przeciwko  Usiadłam sobie na piasku i zaczęłam płakać .