Rozdział 5 - "Pamietnik" CZ.2

Rozdział 5 – „Pamietnik” CZ.2

Stałam i czekałam jaką drogę wybierze Greys . Łzy mi leciały strumieniami . Zamknęłam oczy i po chwili poczułam jak ktoś łapie mnie za rękę . To był Greyson . Pomogłam mu przejść przez barierki a następnie się do niego przytuliłam i zaczęłam płakać . Złapałam jego twarz w dłonie i …. NIE , NIE POCAŁOWAŁAM GO.

- Nigdy więcej tak nie rób . – powiedziałam przez łzy i znowu się do niego przytuliłam . On był oszołomiony . Harry zadzwonił po karetkę bo Greys nic nie kontaktował . To znaczy się nic nie gadał i co chwile patrzył w dal … w sumie co się dziwić chciał się zabić . Po chwili przyjechała karetka i dwaj faceci wzięli go do środka i jakaś pani podeszła do nas .

- Greyson jakiś czas musi zostać w szpitalu . Jego organizm jest bardzo osłabiony . I o mały włos a by nie dostał zawału , dlatego teraz jest tak oszołomiony i nie reaguje na nic . – powiedziała a ja zaczęłam płakać i wtuliłam się w Harrego . – Proszę jutro do niego przyjechać z rana dobrze ? teraz on potrzebuje jak najwięcej wsparcia gdyż jego samopoczucie jest w stanie krytycznym a dzisiaj damy mu leki i jutro już powinno być lepiej .

- Dobrze , będziemy jutro . – powiedział Harry za mnie bo nie miałam sił . A pani weszła do karetki i pojechali do szpitala . – Ari …? – zaczął Harry .

- Hym ? – spojrzałam na niego .

- A to co mówiłaś o mnie … ,że darzysz do mnie silne uczucie to … - nie zdążył dokończyć bo go pocałowałam a on odwzajemnił pocałunek .

- Tak , prawda . – powiedziałam uśmiechając się . A po chwili Harry mnie pocałował .

- To chyba nici z tej imprezy . – powiedział . – wiesz co ? postaramy się przełożyć trasę ,że zaczniemy ją za kilka dni i zaczniemy od Polski bo bardzo chcę ją zwiedzić . – na słowo Polska poczułam dziwne ukłucie w brzuchu . O co chodzi ? Weszliśmy do samochodu .

- Ari … to my … my jesteśmy razem ? – zapytał zmieszany .

- Nie wiem .. – odpowiedziałam. – to znaczy się ja chcę i to bardzo .

- Ja też – powiedział z uśmiechem . Jezus te jego dołeczki mmmmm .

- Ale boje się ,że to za wcześnie i nie poszczęści nam się..

- Proszę Cię . Będę najlepszym chłopakiem jakiego można sobie wymarzyć . Będę przy Tobie zawsze .Ari , kocham Cię . – czy on … on wypowiedział te dwa słowa ? – daj mi szansę . – powiedział już bardziej smutny . A ja tylko pokiwałam głową ,że się zgadzam  - Tak ? – zapytał niedowierząc .

- Tak . – odpowiedziałam z uśmiechem a on mnie namiętnie pocałował i po chwili zawiesił mi coś na szyi ..był to naszyjnik z literkąm”H” – H jak Harry ? – zapytałam z bananem .

- Yhym – odpowiedział a ja go pocałowałam .

- Dziękuję , jest śliczny . –dodałam . A Harry odpalił silnik i pojechaliśmy do hotelu . Po drodze napisałam sms do chłopaków ,że mogą już wracać . Harry odprowadził mnie do mojego pokoju i pocałował a ja weszła do środka i poszłam się umyć i ubrać w piżamę i spać .

**

Biegnę jakąś ulicą , widzę Polskie napisy na bilbordach .. jestem w Polsce . Biegnę przed siebie cała zapłakana , nocą . Uciekam od życia . Wbiegłam na jakiś most i zobaczyłam tam ciało … nie wiem kogo . Ale kogoś ciało , zależało mi na nim bo zaczęłam biec do tego ciała i sprawdzać czy ten ktoś żyje , nie żył . Zaczęłam płakać i krzyczeć „czemu to zrobiłeś?” , „byłeś moim jedynym bratem” …

Obudziłam się cała od potu i zaczęłam płakać . To był sen ale już wiem o co chodzi , wiem czemu nienawidzę Polski. Ubrałam byle jakie ubrania a jeszcze wcześniej poszłam się umyć i wybiegłam z pokoju. Pobiegłam do pokoju chłopaków . Drzwi otworzył Niall z kanapką w ręce .

- Ari ? co ty tu robisz ? jest 5 . – powiedział .

- Jest Harry .? – po chwili w drzwiach zjawił się Harry a ja zaczęłam płakać i się do niego wtuliłam .

- Kochanie co się stało ? – zapytał Harry z troską w głosie . – Chodź do środka . – powiedział i mnie wpuścił a potem zamknął drzwi .  Weszłam do środka i usiadłam na kanapie .

- Co się stało ? – zapytał Harry obejmując mnie .

- Śnił mi się sen ale ten sen to …. To było coś co się kiedyś w moim życiu zdarzyło . – w tym momencie przyszli wszyscy chłopacy . – Kiedyś mieszkałam w Polsce … jak byłam młodsza , miałam 12 lat . Mieszkałam z dziadkami i rodzicami , wtedy jeszcze mieli czas dla mnie . Wiem ,że … ,że miałam brata . Ale , umarł . Popełnił samobójstwo . Wsadził sobie nóż w serce . Jak rodzice mi powiedzieli ,że on nie żyje , zabił się na moście , pobiegłam tam  … to było w nocy . Wbiegłam na most i zobaczyłam jego ciało … sprawdziłam czy żyje ale nie żył . Zaczęłam płakać i krzyczeć „Czemu to zrobiłeś?” , „byłeś moim jedynym bratem” wtedy zjawił się jakiś chłopak ale nie pamiętam kto to był …. Nie pamiętam reszty rzeczy ale wiem ,że kojarzę imię Victoria i miasto Rumia . –zaczęłam płakać a Harry mnie przytulił i pocałował w czoło . Po chwili wyjęłam telefon i wykręciłam numer do mamy .

/Rozmowa z mamą przez telefon/

Mama – Halo ?

Ja – Mamo , powiedz mi wszystko o śmierci mojego brata .

Mama – Ari .. ale .. ale Ty n-nie masz brata .

Ja – Mamo wiem już o wszystkim . Chcę wiedzieć wszystko z Polski .! nic oprócz śmierci Frankiego nie pamiętam . – w tym momencie przypomniałam sobie imię mojego brata .

Mama – Dobrze … nie mówiłaś mi o swoich problemach . Zapytaj się Greysona . Powiedz mu ,że już czas . – powiedziała mama i się rozłączyła .

/Koniec rozmowy z mamą/

- Jadę do Greysona – powiedziałam cała przestraszona , o co chodzi ? .

- Zawiozę Cię i jadę z Tobą – powiedział Harry i wyszliśmy z hotelu i bez słowa poszliśmy do samochodu . – Co twoja mama powiedziała ? – zapytał a ja tylko patrzyłam w dal i nie wiedziałam co mam myśleć .

- Powiedziała ,że mam się zapytać Greysona i ,że mam mu powiedzieć ,że już czas . – powiedziałam nie odrywając oczu od szyby . – Boję się. – dodałam .

- Ari , kochanie nie bój się. Jestem przy Tobie i zawsze będę . – powiedział Harry . Dojechaliśmy do szpitala , mój chłopak dowiedział się gdzie leży Greyson i poszliśmy do niego , nie spał .

- Greys? Możemy porozmawiać ? – zapytałam wchodząc a za mną Harry .

- Jasne – odpowiedział .

- Dzwoniłam do mamy i powiedziałam aby wytłumaczyła mi o co chodzi z tą Polską a ona powiedziała ,że mam się zapytać Ciebie i powiedziała ,że już czas. – powiedziałam przełykając ślinę .

- Naprawdę chcesz wiedzieć ? – dodał robiąc wielkie oczy .

- Yhym...

- Dobra  , zacznijmy od tego ,że ... ,że jak byłaś mała to przyjaźniłaś się ze mną . Znamy się od dzieciństwa ... poznaliśmy się w Polsce . Pamiętasz śmierć Twojego brata ? 

- Tak .

- Ten chłopak ,który zadzwonił po karetkę , ten który się zjawił to byłem ja . Wtedy się poznaliśmy . Karetka przyjechała i zawiozła twojego brata do szpitala ale nie udało się go uratować . Zawiozłem Cię do domu . Codziennie się spotykaliśmy i staliśmy się przyjaciółmi . Zaczęłaś się przyjaźnić z taką Victorią Justice i ona Cię sprowadzała na złą drogę . Bałem się ,że Cię stracę ,że wolisz ją . Ona ... chciała Cię zabić ... w sensie , dała Ci mnóstwo narkotyków mówiąc ,że to oranżadka , byłaś dzieckiem , uwierzyłaś w to . Zemdlałaś , trafiłaś do szpitala . Byłaś ponad 6 miesięcy w śpiączce , byłem u Ciebie codziennie , nie raz zostawałem z Tobą . Bałem się ,że umrzesz . Odciąłem się od świata , nie odzywałem się do nikogo przez 6 miesięcy , jedynie mówiłem tylko do Ciebie . Bo po mimo tego ,że byłaś w śpiączce słyszałaś mnie ... Kiedy niebo będzie spadać ....

- Będę tuż obok Ciebie - powiedziałam równo z Greysonem .

- Po 6 miesiącach obudziłaś się z śpiączki , dowiedziałem sie tego od twojej mamy bo nie było mnie akurat wtedy przy Tobie . Ale straciłaś pamięć , nic nie pamiętałaś . Nawet jak masz na imię . Nie pamiętałaś mnie . Pomyślałem ,że to w sumie prze ze mnie wpadłaś w śpiączkę . Wiedziałem ,że Victoria jest jakaś dziwna , mogłem Cię od niej odciągnąć ale głupi nie pomyślałem . Postanowiłem ,że jestem dla Ciebie złym przyjacielem a ,że i tak mnie nie znałaś to się wyprowadziłem do Edmond . Codziennie przez kilka lat myślałem o Tobie . Aż okazało się ,że chodzimy do tej samej klasy .Przepraszam . 

- Za co ? - zapytałam i łzy zaczęły mi spływać po policzku .

- Za to ,że Cię od niej nie odciągnąłem . - powiedział smutny.

- Nie twoja wina tylko moja ... mogłam też pomyśleć . Jeszcze zaczęłam olewać mojego najlepszego przyjaciela . Była podła . - powiedziałam te ostatnie słowa i wybiegłam ze szpitala . Pobiegłam na plaże bo była na przeciwko  Usiadłam sobie na piasku i zaczęłam płakać .

Rozdział 4 - "Pamietnik" CZ.1

Rozdział 4 – „Pamiętnik” Cz.1

Wstałam o 9 . Bez słowa podeszłam do szafy z ubraniami i wyciągnęłam to .  Następnie poszłam do toalety się umyć i ubrać i zrobić makijaż . Włosy spięłam w kitka . Na podwórku było gorąco bo było widać przez okno . Poszłam zamówić śniadanie ale przy drzwiach ktoś mnie zatrzymał .

- Ari ? – zapytał Greys.

- Hym ? – odpowiedziałam odwracając się .

- Gdzie idziesz ? – powiedział zaspanym głosem .

- Chciałam iść zamówić śniadanie . – powiedziałam pokazując na drzwi .

- A ok . – odpowiedział i się odwrócił .

- Ej co jest ? – zapytałam i ruszyłam w stronę Greysona .

- Nie nic , nie wyspałem się  - powiedział odwracając się w moja stronę.

- Oj biedactwo – powiedziałam i go przytuliłam . – co chcesz na śniadanie – dodałam .

- Tosty . – odpowiedział z uśmiechem na twarzy .

- Jasne . Zaraz będę – poczochrałam jego włosy i poszłam zamówić śniadanie . Zamówiłam z dostawą do pokoju 2322 . Poszłam wolnym krokiem do pokoju i weszłam do środka . Powiedziałam Greysonowi ,że śniadanie zaraz będzie a on poszedł do toalety się umyć i ubrać . Wzięłam laptopa i weszłam na facebooka oraz twittera . Zauważyłam ,że Harry wczoraj dodał wpis „Przepraszam Cię , za bardzo się rozpędziłem . Mam nadzieję ,że się nie gniewasz.;*” domyśliłam się ,że chodzi o mnie więc napisałam do niego na fb .

/Rozmowa z Harrym Stylesem na Facebooku/

Ja – Hej .:)

Harry – czeeeeść.:*

Ja – Co robisz.?:)

Harry – dopiero wstałem . A Ty ?:)

Ja – Przed chwilą zamówiłam śniadanie i zaraz powinno przyjść .:) A chłopacy co robią .?:*

Harry – Przepraszam ale muszę lecieć . Papa.:*

/Koniec rozmowy z Harrym/

O co mu chodziło ? trochę dziwnie się zachował … bardzo dziwnie . Po jakiś 5 minutach zadzwonił dzwonek do drzwi . Otworzyłam je i zauważyłam Harrego z śniadaniem i czerwonym tulipanem .

- Harry ? co Ty tu robisz? – zapytałam .

- Ja ten no … śniadanie Ci przyniosłem – odpowiedział z bananem na twarzy .

- A czemu akurat Ty ? – zapytałam z uśmiechem .

- Bo ja … chciałem Cię przeprosić , za to wczoraj . Za mocno się posunąłem . Przepraszam .

- Ej nie musiałeś . Sama dałam się ponieść . Nie przepraszaj – powiedziałam i się do niego przytuliłam .

- Jak mam Ci to wynagrodzić ? – zapytał patrząc mi w oczy .

- Ale co ?

- To ,że jesteś dla mnie taka miła i dobra .

- Po prostu bądź . – Powiedziałam i znowu się do niego przytuliłam .

- Muszę już lecieć . Ari robimy dzisiaj imprezkę na pożegnanie Londynu . Wpadniesz .?  - zapytał .

- Jasne . A o której .?

- O 20 zaczynamy . Ja lecę papa – powiedział i pocałował mnie w policzek .

- Papa . – powiedziałam i wzięłam wózek z jedzeniem do pokoju i powąchałam tulipana  wsadziłam go do wazonu .

- Kto to był ? – zapytał Greyson wychodząc z toalety .

- Harry – odpowiedziałam z uśmiechem siadając do stołu a Greys zrobił to samo .

- Co chciał ? – zapytał

- Przyszedł mnie przeprosić .

- Za co ? – prawie się zakrztusił .

- Za to ,że wczoraj prawie mnie pocałował . Ale się odwróciłam bo to za wcześnie .

- Lubisz go ? – zapytał .

- Lubię… nawet bardzo . Chciałabym z nim być ale to za wcześnie .

- Oł …. Ari wiem ,że to nie odpowiedni moment ale … nie nie ważne . – powiedział .

- Co chciałeś mi powiedzieć ? – zapytałam .

- Nie ważne . – powiedział i wyszedł . Zdziwiło mnie jego zachowanie . Pomyślałam ,że coś ukrywa … poszłam do jego pokoju , wiem ,że nie powinnam . I znalazłam jego pamiętnik … nie Ari nie możesz . Dobra tylko jedna kartka . Z wczoraj .
DOP.AUT. POLECAM TUTAJ SOBIE WŁĄCZYĆ TĄ PIOSENKĘ TU ... LEPSZY EFEKT .:)

/ Wiem ,że to trochę dziwne ,że prowadzę pamiętnik bo jestem chłopakiem ale lubię przelewać swoje myśli na papier . Wczoraj zauważyłem ,że Harry klei się do Ariany a ona do jego . Cieszę się z tego ,że Ari się zakochała ale jest mi przykro … ona mnie traktuje jak przyjaciela a ja … ja ją kocham . Od kiedy ją zobaczyłem . Nie powiem jej tego bo nie chcę zniszczyć naszej przyjaźni . Tylko jak patrzę na nią i Harrego to mam ochotę uciec i płakać . Jeszcze nigdy się nie zakochałam w żadnej dziewczynie aż tak . Boję się jej reakcji . Chciałbym z nią chodzić i to strasznie . Ale wiem ,że to nie możliwe . Po woli zaczynam się z tym godzić . Wtedy prawie się pocałowaliśmy . Chciałem tego , ona też chciała , byłoto widać ale jednak coś nas powstrzymało . Jestem ciekaw jak by wyglądało moje życie gdybyśmy się wtedy pocałowali . Coś tak czuję ,że przez tego całego Harrego nasza przyjaźń …. Się skończy . Niee … Ari jest dla mnie najważniejszą osobą w moim całym życiu . Nie raz chciałem popełnić samobójstwo . Na przykład przez to ,że jakiś chłopak odbiera mi Arianę , za dużo kłopotów , za dużo tajemnic . Ale pomyślałem ,że nie będę tego robił dla Ari . Ona mnie potrzebuje … rodzice nie mają dla niej czasu . Potrzebuje mnie ale teraz pewnie już nie będzie potrzebowała . ;c teraz wymieni mnie na Harrego . Naprawdę chciałbym aby byli razem bo jak ona jest szczęśliwa to i ja ale cóż …. Taki krąg życia .;c Jeszcze pomyślę co do tego samobójstwa bo już po woli zaczynam myśleć ,że to dobry pomysł . Albo wiesz co pamiętniczku ? powiem jej to co do niej czuję przy śniadaniu . A jak mi się nie uda lub ona mnie wyśmieje itp. To pójdę się zabić . OSTATECZNIE . A więc może i to być ostatnia moja kartka . Greyson . /

Podczas czytania płakałam . Jezus on mnie kocha . Nie mogę w to uwierzyć . Też go kocham ale … ale moje uczucie co Harrego jest większe . Czekaj no … Greyson poddał się przy śniadaniu czyli on … on poszedł … poszedł się zabić . Muszę go jak najszybciej znaleźć . Cała zapłakana pobiegłam do Harrego . Zadzwoniłam do drzwi i Harry otworzył drzwi .

- Ari ? co się stało – powiedział z troską w głosie a ja się do niego bez słowa przytuliłam .

- Musimy znaleźć Greysona . – powiedziałam przez łzy .

- Ale o co chodzi ? – zapytał .

- Greys … on .. on chce się zabić .

- Co ? skąd wiesz ? –zapytał Harry robiąc wielkie oczy .

- Wiem ,że nie powinnam ale przeczytałam jedną kartkę z jego pamiętnika . Bo strasznie dziwnie się zachował przy śniadaniu … chciał mi coś powiedzieć ale się wycofał i wyszedł z domu . – powiedziałam płacząc . – trzymaj , zobacz . – podałam Harremy kartkę z pamiętnika gdyż ja wyrwałam . Harry raz dwa przeczytał kartkę i powiedział chłopakom o co chodzi i się rozdzieliliśmy … Niall poszedł przeszukać cały hotel , Louis park , Liam plażę , Zayn okolice hotelu a ja i Harry jeździliśmy samochodem i go szukaliśmy . Dojechaliśmy na jakiś most nad wodą . I on tam był … stał na moście po drugiej stronie barierek i się ich trzymał .

- Widzę go . – powiedziałam i pokazałam palcem na most . Harry podjechał d mostu .

- Greys … Greys nie rób tego – powiedziałam wchodząc na most i zbliżając się do niego . – proszę Cię . Pomyśl … jesteś dla mnie cholernie ważny jak nikt inny . Co się stanie jak się zabijesz? Potrzebuję Cię . Tym bardziej ,że zaczyna mi się przypominać o co chodzi z tą Polską i … i po prostu jesteś dla mnie ważny . Kto mnie upilnuje ? – powiedziałam i się lekko zaśmiałam

- Harry … Harry jest lepszy ode mnie w wszystkim . On Cię przypilnuje – powiedział patrząc w wodę . A ja spojrzałam na Harrego , który stał z tyłu.

- Greys …. Ale to Ty jesteś dla mnie najważniejszy . Może nie darzę do Ciebie to samo co do Harrego ale to Ty jesteś najważniejszy w moim życiu . Żaden chłopak ani nikt Cię nie zastąpi . To Ty mi pomagałeś dorastać , Ty mnie pilnowałeś … to Ty mi zastępujesz rodzinę – spojrzałam na kartkę z pamiętnika – a skoro … skoro naprawdę mnie kochasz to nie rób tego . Jeżeli Ty się zabijesz to ja skoczę od razu za Tobą bo nie wytrzymam bez Ciebie .

- Skąd ? skąd Ty wiesz ,że ja Cię …? Kocham ? – powiedział odwracając się .

- Chodź tu proszę … - odpowiedziałam a on nic nie robił tylko się na mnie patrzał i pojedyncza łza spłynęła mu po policzku . – Opuścisz mnie ? – odpowiedziałam płacząc i wyciągając rękę i czekałam na jego decyzję ….

CDN
 Hej .:* podoba się .?:) postanowiłam podzielić ten rozdział na 2 część .:*

Rozdział 3 - "Spacer"

Rozdział 3 - Spacer

Zobaczyłem … Ariane . Nie mogłem w to uwierzyć . Myślałem ,że już nigdy jej nie spotkam . Szybko zerwałem się z kanapy i podszedłem do drzwi .

- Ty ? – zapytała nie dowierząc .

- Ja . Ty ? – zapytałem .

- Ja – odpowiedziała i zaczęliśmy się śmiać.

*Oczami Ari*

Nie mogłam w to uwierzyć … czyli ten słodki loczek , którego poznałam na dole to jeden z chłopaków One Direction ? Weszłam z Greysonem do środka i po chwili zbiegli się wszyscy chłopacy .

- Jestem Liam . – powiedział chłopak , który otworzył nam drzwi . – A to jest Niall – pokazał na blondyna – Louis , Zayn i … - pokazał na Harrego ale nie zdążył nic powiedzieć bo go wyprzedziłam .

- Harry . – odpowiedziałam z uśmiechem . – A ja jestem Ariana ale mówcie mi Ari .

- Heeeej – odpowiedzieli chórem Niall , Louis i Zayn .

- Znacie się z Harrym ? – zapytał Greyson .

- Tak jakby . Poznaliśmy się dzisiaj – mówiłam nie odrywając od niego wzroku .

- A jego już znacie co nie ? – zapytał Liam reszty chłopaków pokazując na Greysona .

- No ba – powiedział Louis .

- Siema stary – przywitał się Zayn podchodząc do Greysona i witając się .

- Hej . – odpowiedział mój przyjaciel a ja nadal gapiłam się na Harrego a on na mnie z bananem na twarzy .

- Gołąbeczki możecie oderwać od siebie wzrok ? – zapytał Louis śmiejąc się .

- Ja to bym se zjadł gołąbki – powiedział Niall i zacząć rozmarzać a wszyscy zaczęli się śmiać . Poszliśmy wszyscy na kanape ale ja usiadłam na ziemi na bardzo wygodnym dywanie a koło mnie Louis a na kanapie przy lewym brzegu Harry potem Greyson , Niall , Liam i na oparciu Zayn . Zaczęliśmy opowiadać o sobie i wydurniać się . Co chwile się śmialiśmy . Dowiedziałam się ,że Niall to taka głodomora i wszystko by zjadł . A Louis ma swojego gołębia (sztucznego ale ok) Kevina i jak Niall jest głodny to zawsze się dobiera do Kevina a Lou go pogania . Po chwili Harry wziął gitarę i zaczął grać „What Makes You Beautiful” i zaczęliśmy wszyscy śpiewać . Nieźle się przy tym bawiliśmy i tańczyliśmy na siedząco . Po chwili Liam wpadł na pomysł ,że każdy po kolei coś zaśpiewa . Zgodziliśmy się .

- To kto pierwszy ? – zapytał Harry .

- Może …. Greys ? – zaproponował Liam .

- Ok , dobra niech pierwszy śpiewa Greyson a drugi Louis . – powiedział Niall . Greys wziął gitarę i zaczął grać na niej swoją piosenkę „Heart Like Stone”

- Koleś masz super głos – powiedział Zayn .

- Tost ?  jaki tost ? – zapytał się Niall i zerwał się z łóżka a wszyscy zaczęli się śmiać .

- Niall głos , głos a nie tost . Dzięki Zayn – powiedział mój przyjaciel .

- Buuuu … a ja chciałem tosta – powiedział smutny Niall siadając po woli na podłogę . Teraz była kolej na Louisa . Lou zaczął śpiewać „Moments” i wszyscy w refrenie z nim śpiewali . Następnie śpiewał Harry „Up All Night” . Kurde on ma taki piękny głos . Co chwile jak śpiewał to patrzył na mnie i się uśmiechał . Ach te jego dołeczki . Potem zaczął śpiewać Liam „Gotta Be You” , następnie Zayn „One Thing” , po nim Niall „More Than This” .

- To teraz czas na Ari – powiedział Harry podając mi gitarę .

- Nieee … ja nie umiem śpiewać . – powiedziała rumieniejąc się .

- Śpiewaj , śpiewaj – wszyscy zaczęli mnie zachęcać .

- No dobra . Tylko nie wiem co … - powiedziałam łapiąc gitarę .

- To może tą twoją piosenkę ,która napisałaś ? – zaproponował Greyson .

- Ok . – zaczęłam grać i śpiewać „Put Your Hearts Up” najpierw po cichutku a potem się rozkręciłam .

- Ale masz piękny głos – powiedział Liam .

- I to na maxa – dodał Louis .

- Brak słów – wyraził swoją opinię Zayn .

- Prześlicznie – powiedział Harry .

- Mmmmm – rozmarzył się Greyson .

- A ja to bym se zjadł ciasto – dodał Niall oblizując się . A wszyscy zaczęli się śmiać . – no co ?

- Nie nic – powiedziałam i się zaśmiałam .

- Dobra to ja już będę szedł . Późno się robi – Dodał Greys wstając z łóżka .

- A która godzina ? – zapytałam

- 22:06 – odpowiedział Harry uśmiechając się do mnie .

- Dzięki . – odpowiedziałam tym samym . – Ja też będę szła . – powiedziałam wstając i już miała wychodzić .

- Czekaj Ari . – krzyknął Harry . – chciałabyś się ze mną przejść na spacer ? proszę . – zapytał patrząc mi się w oczy .

- Jasne – odpowiedziałam z bananem na twarzy – Greyson ja idę jeszcze na spacer – powiedziałam wchodząc do pokoju i mówiąc przyjacielowi .

- Ok . – odpowiedział . Wyszłam z Harrym z hotelu .

- To gdzie mnie zabierzesz ? – zapytałam patrząc na niego .

- Myślałem ,że byśmy mogli się przejść po plaży.

- Jasne – odpowiedziałam i poszliśmy w kierunku plaży . Cała drogę rozmawialiśmy . Bardzo dobrze się przy nim czuję . Ale jak na razie nie chcę się angażować w jakikolwiek związek . Weszliśmy na plażę i Harry kupił mi na straganie pięknego czerwonego tulipana . – Dziękuję – powiedziałam całując go w policzek . – Jeszcze nikt nigdy nie kupił mi tulipana . Zawsze kupowali róże – powiedziałam wąchając kwiatka .

- Tulipan to symbol wiecznej miłości . – powiedział .

- Jest śliczny . Jeszcze raz dziękuję . – powiedziałam i przytuliłam się do niego . Spacerowaliśmy jeszcze po plaży aż rozpadał się deszcz . Zaczęłam się trząść bo było mi strasznie zimno . Harry zdjął swój sweter i zarzucił go na mnie obejmując mnie. Sam był na krótkim rękawku .

- Zgłupiałeś ? Będziesz chory . – powiedziałam patrząc na niego .

- Nic mi nie będzie . Twoje zdrowie jest ważniejsze . – powiedział z troską w głosie.

- Nie , załóż go . – powiedziałam zdejmując sweter a Harry mi go z powrotem założył .

- Nie . – odpowiedział z uśmiechem . Zaczęło coraz bardziej padać . Pobiegliśmy do hotelu . Harry zatrzymał mnie przy hotelu i chciał mnie pocałować , ale się odwróciłam .

- Przepraszam . – powiedział zakłopotany . – naprawdę przepraszam .

- Nie , nic nie szkodzi ale na razie trochę za wcześnie . – powiedziałam uśmiechając się . – Masz . – powiedziałam podając mu karteczkę .

- Co to ? – zapytał .

- Mój numer telefonu . Dzwoń i pisz kiedy chcesz – powiedziałam i weszliśmy do środka . Harry odprowadził mnie pod pokój . Pocałowałam go w policzek i podziękowałam za miły spacer i weszłam do pokoju . Greys już spał .. co się dziwić jest po północy . Poszłam do toalety się umyć i przebrać a następnie zasnęłam gdyż już jutro rozpoczynamy trasę .

Rozdział 2 - Poznanie

Rozdział 2 – Poznanie

Wstałam o 5 bo nie mogłam spać . Wyjęłam pamiętnik i zaczęłam pisać .

/ Drogi pamiętniku.!

Nie mogę spać , co chwile myślę o tym ,że poznam One Direction … Nie cieszy mnie to . Nadal nie wiem co się dzieje z Greysonem , ostatnio dziwnie się zachowuje . Wtedy w samolocie co nie chciał zaprzeczyć tego ,że jesteśmy zakochani , ta jego smutna mina kiedy powiedziałam „dobrze ,że nic się nie zdarzyło” i wtedy jak ścierałam sok z jego twarzy , o mały włos a byśmy się pocałowali . Chciał tego , było widać . Nie jestem w nim zakochana ani zauroczona ale też tego chciałam . Tak cholernie chciałam go pocałować . Wtedy to dałam się ponieść i w porę się zachamowałam . Co by było gdybyśmy się wtedy pocałowali? Wole o tym nie myśleć . Jeszcze ta sytuacja z Polska … czemu tak źle wspominam ten kraj ? Sama nie wiem … jeszcze ta Victoria i Rumia . Kojarzę to imię i miasto . Nie mogę sobie przypomnieć gdzie mieszkają babcia i dziadek . Niż z Polski nie mogę sobie przypomnieć oprócz tego … tego najgorszego . Jakiś czas nie pamiętałam tego ani trochę , z wiekiem dojrzewania zaczęłam sobie przypominać . Dobra pamiętniczku muszę lecieć . Jest 7 .Papa /

Odłożyłam pamiętnik i podeszłam do szafy z ubraniami i ruszyłam wolnym krokiem do łazienki . Ubrałam to . Zrobiłam jeszcze lekki makijaż i rozpuściłam swoje czerwone włosy . Poszłam na dół zamówić jedzenie . Podeszłam do recepcji .

- Dzień dobry – powiedziałam uśmiechając się .

- Dzień dobry – odpowiedział facet i odwzajemnił uśmiech .

- Chciałabym zamówić śniadanie .

- Dobrze a więc co pani sobie życzy ?

- Poproszę naleśniki z syropem klonowym i bitą śmietaną razy dwa i do tego dwie kawy . – złożyłam zamówienie .

- Dobrze , mamy pani przynieść do pokoju czy pani sama zaniesie ??

- Sama zaniosę . – odpowiedziałam z uśmiechem .

- To proszę sobie tutaj zaczekać . Za jakieś maksymalnie 10 minut powinno być gotowe śniadanko .

- Yhy – powiedziałam patrząc na piękny obraz i wcale nie reagując . Podeszłam do jakiejś ściany gdzie było pełno zdjęć gwiazd . A no tak jak mogłam ominąć wielki napis na ścianie „Gwiazdy w naszym hotelu” . Nie , nie jestem blondynką . Mój naturalny kolor włosów to brąz .:) Wow dużo gwiazd tu było … Lady Gaga , Selena Gomez , Justin Bieber , Alexander Ludwig , Zendaya Coleman , Bella Thorne , Avril Lavigne , Big Time Rush , LMFAO , Maddi Jane … O nawet Polskie gwiazdy takie jak Sebastian Rutkowski , Olaf Bressa , Sylwia Grzeszczak i są trzy puste ramki . Spodziewają się kogoś ?

- Fajne no nie ? – zapytał mnie jakiś chłopak w brązowych lokach i czapce . Miał okulary przeciwsłoneczne na nosie więc go nie poznałam . Nic nie odpowiadałam – Jak byłem tutaj pierwszy raz też się tak wpatrywałem w tą ścianę jak Ty . Jestem Harry – powiedział podając mi rękę na przywitanie .

- A ja Ariana – odpowiedziałam z uśmiechem . Szkoda ,ze nie mogę dokładnie zobaczyć jego twarzy . Po chwili zobaczyłam ,że moje śniadanie jest gotowe , dwie tace … - Przepraszam ale muszę już iść . Zamówiłam śniadanie dla mnie i przyjaciela i pewnie się niecierpliwi -  dodałam .

- Pomogę Ci zanieść . Jeżeli nie masz nic przeciwko – zaproponował .

- Chce Ci się ? – zapytałam trochę się śmiejąc.

- Jasne – Dodał biorąc jedną tacę bo wcześniej podeszliśmy do lady. Wzięłam drugą i wraz z Harrym bez słowa poszliśmy do windy .

-Na jakie piętro ? – zapytał .

- Ostatnie .

- Też mieszkam na ostatnim . – odpowiedział i wcisnął guzik.

- To fajnie ale wątpię ,że się jeszcze spotkamy . – dodałam smutniejąc .

- Oł … szkoda . – powiedział z smutną miną . Drzwi od windy otworzyły się . Wyszłam , zabrałam tacę od Harrego .

- Dziękuję za pomoc – powiedziałam z uśmiechem .

- Nie ma za co – odpowiedział tym samym .

- To pa . – powiedziałam wchodząc do pokoju , nie czekając na jego reakcję . Zawołałam Greysona i zaczęliśmy jeść śniadanie .

*Oczami Harrego*

- To pa. – powiedziała i weszła do pokoju .

- Pa – powiedziałem gapiąc się w drzwi i zdejmując okulary . Poszedłem do naszego apartamentu . Mojego i reszty chłopaków zespołu One Direction . Usiadłem na łóżko i zacząłem myśleć . Byłeb przygnębiony .

- Harry co jest ? – zapytał Niall siadając obok mnie i dosiadła się reszta chłopaków a ja im wszystko opowiedziałem .

- … I jak debil nawet nie poprosiłem o numer telefonu . Już nigdy jej nie zobaczę – powiedziałem smutny .

- Ale są jeszcze inne dziewczyny – powiedział Louis

- Ale ta była inna niż te wszystkie . Nie znam jej ale było to po niej widać i chcę ją poznać . Jeszcze nigdy nie myślałem tak o żadnej dziewczynie .

- Dobra zostawimy Cię samego , odpocznij – powiedział Zayn klepiąc mnie po ramieniu . Chłopacy poszli do kuchni a ja włączyłem sobie telewizor . Po chwili rozbiegł się dzwonek do drzwi . Z kuchni wybiegł Liam .

- Otworzyłbyś – powiedział do mnie .

- Moje życie nie ma sensu to po co mam marnować kolejne sekundy na podejście do drzwi ? – zapytałem .

- O siema stary . – powiedział Liam otwierając drzwi – wejdźcie . – dodał . Odwórciłem się aby zobaczyć kto przyszedł i moje oczy nie dowierzyły , zobaczyłem …

Rozdział 1 - "Dziwne relacje"

Rozdział 1 – Dziwne relacje .

Wstałam o 8:26 w sumie to nie miło mnie obudzono … Zostałam zwalona z łóżka przez Greysona i z hukiem poleciałam na ziemie .

- Ała.! Greyson nie normalny jesteś.?! Już do końca Cię porąbało .?! – wkurzyłam się na niego i to ostro .

- Przepraszam . Chciałem Cię tylko obudzić.

- To nie łatwiej by było „Ari wstawaj”?

- Próbowałem – odpowiedział z bananem. Kurde kocham ten jego uśmiech , jeszcze te oczy … ARI OGARNIJ! To twój przyjaciel i nic nie będzie między Wami !

- Po co mnie budziłeś? – zapytałam podnosząc się i siadając do laptopa Greysona.

- Bo jednak mamy wcześniej samolot.

- O której ?– zapytałam pijąc sok pomarańczowy.

- Za 3 godziny – w tym momencie go wyplułam na Greysona . Jego śliczna biała bluzka i twarz zostały pomarańczowe . – Jezus przepraszam , przepraszam . – powiedziałam i podbiegłam do niego z szmatką , która była na biurku i zaczęłam ścierać sok z jego twarzy tak delikatnie . A on co chwile patrzył mi w oczy. Po chwili ja spojrzałam w jego i zaczęliśmy się trochę przybliżać do siebie . Byliśmy coraz bliżej …. Aż się cofnęłam .

- Przepraszam . – powiedział Greyson , trochę się zakłopotał i zarumienił.

- Za co? – zapytała bo nie do końca wiedziałam o co mu chodzi .

- No za to … em … za to przed chwilą . – powiedział zakłopotany .

- A to . Nie szkodzi . Sama dałam się ponieść . Dobrze ,że nic się nie zdarzyło . A no i przepraszam za koszulkę . Naprawdę nie chciałam .

- Spoko . – uśmiechnął się …. Ah ten jego uśmiech . ARI ! OGARNIJ SIĘ !

- To ja pójdę się ubrać .

- A ja pójdę przebrać bluzkę – powiedział i wyszedł a ja wzięłam ubrania i poszłam do toalety się ubrać i co chwile myślałam o tym jaką Greyson zrobił smutną minę jak powiedziałam „dobrze ,że nic się nie zdarzyło” … Ubrałam się i wyszłam z toalety . Jeszcze weszłam na twittera i dodałam wpis „Zaraz wyjeżdżam wraz z @GreysonChance na trasę koncertową z @OneDirection !!!:*” i już miałam mnóstwo reetwetów i komentarzy typu „Boże też chce z 1D!” , „Jezus z Greysonem ?! Kocham Go .<3” i jeden komentarz mnie zaciekawił … od @VictoriaJustice „O Boże ale podjara.;/ z 1D się nie cieszę bo ich nie lubię !! A z Greysona nawet , nawet . Będziecie w Polsce? Mieszkam tam.” Nie wiem czemu ale tak mnie zaciekawił … kojarzyłam te imię i jeszcze Polska , może to … Nieee Ari nawet tak nie myśl . Nie myśl o Polsce ! odpisałam jej „Też za nimi nie przepadam ale Greyson jako dobry przyjaciel chce abym ich polubiła J tak będziemy , w Gdańsku , Warszawie , Rumi  i Jeleniej Górze .” Wyłączyłam komputer i zeszłam na dół z walizkami . Szłam na 3 razy xd Pożegnaliśmy się z mamą Greysona i weszliśmy do limuzyny . Dojechaliśmy na lotnisko w ciągu 2 godzin . Weszliśmy do prywatnego samolotu gdyż na lotnisku było już setki fanek . Oczywiście Greyson zrobił sobie z niektórymi zdjęcie i rozdał autografy . Usiadłam wygodnie w siedzeniu obok Greysona i okna i zapięłam pasy a następnie wyjęłam telefon z kieszeni i weszłam na twittera i dodałam wpis „Właśnie siedzę w prywatnym samolocie @GreysonChance , oczywiście nie obeszło się bez zdjeć z fanami i autografów J” i jeszcze sobie popisałam z Victorią ….

/Rozmowa na Twitterze z @VictoriaJustice poprzez tweety./

Tori - @ArianaGrande dla twoich fanów czy Greysona ?:D

Ja – No ba ,że moich XD Greysona .:>

Tori – Hahaha .;p

Ja – będziesz na jego koncercie?

Tori – Będę : )

Ja – a gdzie? Miejscowość .:)

Tori – W Rumi .;>

Ja – Aha … nie wiem czemu ale kojarzę to miasto.

Tori – Masz rodzinę w Polsce ?

Ja – Mam .. babcie i dziadka .:)

Tori – A skąd są?

Ja – Nie wiem …

Tori – Jak to nie wiesz ?

Ja – Nie pamiętam .

Tori – Rodzice Ci nie mówili ?

Ja – Mówili , byłam u dziadków i mieszkałam z nimi ale nie pamiętam nic prawie z Polski … tylko pamiętam to co najgorsze .

Tori – A mianowicie?

Ja – Nie ważne .:) Ok ja lecę bo Greys robi się zazdrosny .;>

Tori – Chodzisz z nim.?

Ja – Nie.:)

Tori – A chciałabyś.?:)

Ja – NieJ….wiem…

Tori - ?

Ja – Dzisiaj stało się coś bardzo dziwnego pomiędzy nami ale nie chce o tym gadać . Sory ale nie znam Cię.

Tori – A ok . Dobra to pa.:)

/Koniec rozmowy/

- Z kim Ty tak pisałaś.? – zapytał Greyson.

- Chciałbyś wiedzieć nie .? – zaśmiałam się .

- Robię się zazdrosny – powiedział.

- Czemu ? Przyjaźnimy się – odpowiedziałam.

- Taaa…- posmutniał.

- Ej co jest ? Chcesz pogadać ? – powiedziałam dotykając jego dłoni i ją ściskając.

- Em … nie . – powiedział z uśmiechem gdy spojrzał na nasze dłonie – Głowa mnie boli – dodał.

- Może masz gorączkę ? – zapytałam dotykając jego czoła . I naprawdę wydawało się jakby miał gorączkę . Jestem wrażliwa na punkcie przyjaciół , troszczę się o nich … więc było mi szkoda Greysa. Położyłam głowę na jego torsie i zasnęłam . Obudził mnie menagger mojego przyjaciela .

- uuuuuu zakochańce . – powiedział i zaczął klaskać.

- Cato ? O co Ci chodzi – Cato to menagger Greysona . Jest to przystojny i umięśniony blondyn , który ma na oko 20 coś lat. Jest to także kuzyn Greysa dlatego jest jego menaggerem . – My nie jesteśmy zakochani . – odpowiedziałam i spojrzałam na Greysona , który się tylko uśmiechał . – zaprzeczył byś . – powiedziałam i walnęłam go lekko w brzuch .

- Po co .? – zapytał śmiejąc się .

- Czy Ty mi coś sugerujesz? – zapytałam śmiejąc się .

- Nie ale jemu nic nie wmówisz moja droga . – odpowiedział Greyson z chytrym uśmiechem. – No chyba ,że Ty mi coś sugerujesz…

- HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH – zaczęłam się śmiać . – Chciałbyś co nie ? – uśmiechnęłam się do niego .

- I to nawet nie wiesz jak . – powiedział po cichu .

- Mówiłeś coś ? bo nie słyszałam ? – serio nie usłyszałam XD

- nie . – odpowiedział i się wyszczerzył . Akurat wylądowaliśmy . Tutaj w Londynie jest noc , u nas w Edmond pewnie ranek .:) wyszliśmy z samolotu i Cato zabrał nasze walizki i pomógł nam się przedostać przez tłum fanek . Poszliśmy do limuzyny i wsiedliśmy do niej . Pojechaliśmy najpierw do hotelu w , którym mieliśmy spędzić całe 2 dni i ponoć One Direction w nim jest . NIE CIESZĘ SIĘ. Cato poszedł załatwić tam jakieś sprawy z pokojem … poszłam do swojego apartamentu , który współdzieliłam z Greysonem ale mieliśmy osobne pokoju rzecz jasna . Wolnym krokiem ruszyłam do łazienki się umyć i przebrać w piżamę i zasnęłam a z tego co wiem to Greys też.